Beweging

BEWEGING: Het leed dat hockeyselectie heet

Van kleins af aan is Ezra altijd heel erg sportief geweest. Zodra ze kon lopen rende ze achter een bal aan of stond ze met een hockeystick in haar handen. Het was voor ons als snel duidelijk dat zij lekker zou gaan sporten. We hebben haar zodra het kon ingeschreven voor de hockey en ze kon gaan starten bij de kabouters toen ze vijf was.

Vanaf het begin af aan was ze fanatiek en zat ze in het team bij een hoop talentjes. Waar bij de overige teams vooral kluitjeshockey gespeeld werd, was het team waar Ezra in zat al behoorlijk op stoom.
Na 2 jaar bij de kleintjes ging ze naar de F-jes, het team bleef intact en ook bij de F-jes waren ze onverslaanbaar.
De meiden waren altijd super enthousiast en gingen altijd voor de winst.

En dan door naar de E-tjes, de eerste keer selectietrainingen. Dan ligt de lat opeens een stuk hoger. Officieel wil de club het dan geen ‘selectie’ trainingen noemen vanwege de druk, maar de meiden weten natuurlijk precies wat het inhoudt. Als ik mijn best niet doe dan red ik het niet en zal ik niet bij de selectie komen. Dus iedereen slooft zich uit en hoopt een plekje te kunnen veroveren in de selectie. Zowel het eerste jaar in de E-tjes als het afgelopen jaar heeft Ezra in de E selectie gespeeld.

Bij de hockey moet je elk jaar opnieuw selecteren. Elk jaar weer die selectietrainingen, weer die druk op de schouders van die kinderen. Ik heb altijd tegen Ezra gezegd dat als het niet lukt om zich te selecteren dit niet erg is zolang ze het maar wel leuk blijft vinden.

Nu is het volgend seizoen zo dat er geen eerstejaars en tweedejaars teams zijn in de D maar dat alles door elkaar geplaatst wordt. Er zijn dus 2 selectieteams die bestaan uit eerste- en tweedejaars meiden door elkaar. De kans om dus dit jaar in de selectie te komen was al een stuk kleiner.

Helaas heeft Ezra zich niet geselecteerd voor het komend seizoen. Toch had ik er wel moeite mee moet ik eerlijk toegeven. Ik weet niet of mensen zich erin herkennen maar de hockeywereld is toch een wereldje apart en er gebeuren af en toe dingen waarvan je denkt huh??? Dit was hierbij het geval. Niet dat ze nou perse super goed is maar het klopte gewoon niet.

Uiteraard is het zo dat als ze niet goed genoeg is ze niet thuis hoort in de selectie. En ik zal ook nooit zeggen mijn dochter is de beste en ze moet in de selectie. Toch knaagt het aan me als er niet gewoon eerlijk gezegd wordt waarom ze niet geselecteerd is maar er een beetje omheen gepraat wordt en geen duidelijke reden aangegeven wordt. Is ze echt niet goed genoeg of is er een andere reden? Haar niveau? Of haar inzet? Of heeft ze een te grote mond?

Ik ben van mening dat als je een meisje van pas 10 jaar, die altijd in de beste teams gespeeld heeft en 2 jaar lang selectie gespeeld heeft, niet opgenomen wordt in de selectie,  je hierover best een uitleg kan geven. Gewoon even een gesprekje waarin ze uitleggen waaraan ze moet werken of wat ze moet veranderen. Maar helaas was dat niet het geval.

Ondanks dat we de manier waarop het is gegaan niet helemaal oke vinden, leggen we ons er bij neer. Het is niet anders en Ezra gaat het komende seizoen een niveautje lager spelen. We zien wel hoe het loopt en wie weet komt ze volgend jaar wel weer in de selectie. Zoals ik al zei, zolang zij het naar haar zin heeft en geniet van het spelletje, doen wij dat ook en maakt het niet uit op welk niveau ze speelt.

Ervaren jullie kinderen ook deze prestatiedruk bij het sporten? Hoe gaan jullie hiermee om? Heb jij een kind die aan topsport doet en zou je het leuk vinden om hierover te schrijven voor Boost Your Kids? Stuur dan een mailtje naar info@boostyourkids.nl

 

Charelle Pieters
Charelle Pieters

Hi, Ik ben Charelle (34), getrouwd met Brighton en mama van Sem (15), Ezra (10) en Nouri (3). Vanaf 1 maart jl. run ik Boost Your Kids. Dit is waar mijn hart ligt. Kinderen, schrijven en een gezonde levensstijl. Ik hoop dit samen met mijn team en jullie tot een groot succes te maken. Naast BYK werk ik parttime als project assistent. We wonen in de randstad maar mijn droom is om ooit nog eens richting het zuiden te gaan en een oude woonboerderij kopen en deze helemaal op te knappen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *