Mind

MIND: De ADHD treinreis

‘’Dat moment, het zonnetje op je bolletje je ogen even kunnen sluiten en kunnen denken …wat ben ik allemaal aan het doen en wat wil ik allemaal nog. Dat moment dat je even stilstaat in het hier en nu en even snel kan bedenken waar ben ik eigenlijk allemaal mee bezig’’

Wauw! Die eerste zonnestraal, dat eerste ritje naar Zandvoort, dat eerste gevoel dat je door de zonne-energie alles weer aan kan I LOVE IT!

Eerlijk is eerlijk, de adhd treinrit heeft mijn energie best wat opgebrand het afgelopen jaar en soms nog steeds. In korte tijd maar ook in zo’n snelle tijd zoveel informatie verwerken en ook nog steeds dagelijks leven ervaren was alsof je op het station staat en de trein steeds voorbijraast zonder te stoppen.

Ergens hoorde ik alles wel en ergens dacht ik ook steeds ‘ah top!’ of ‘goeie tip’! Hier kan ik echt wat mee! En dat lukte dan ook best wel……Voor even ….Dan dat besef dat dit niet even opgelost kon worden met touwtjes en tipjes aan elkaar knopen nee structureel het roer om!

En wat vandaag werkt is misschien morgen de oplossing niet?

‘Je denkt dat je het weet maar je hebt geen idee’ was mijn lijfspreuk en als een wervelwind las ik mezelf door informatie heen en vloog ik over google om te kijken wat we konden doen.

Dat je als moeder bang bent om te falen omdat je niet binnen zo snel mogelijke tijd alle informatie voorradig hebt om het voor jou kind allemaal op te lossen of haar gelukkig te maken en elke bui voor te zijn was aanwezig bij mij.

Dat je elke keer als je haar ziet worstelen jezelf de schuld geeft want ‘dat had jij toch wel al kunnen voorzien’? Dat is mijn taak toch? Dat moment dat er erkenning was en ik niet de enige was die zag dat er iets niet klopte was een verademing.

Niet omdat ik blij was dat er iets was maar omdat ik eindelijk iemand had op de juiste plek, de juiste steun mijn persoonlijke google.

Is voor een keer iemand die niet zei dat alle kinderen druk zijn of is niet die gesprekspartner die vertelde dat alles wat ik zei ‘oh zo herkenbaar was’ want dat was bij hun exact hetzelfde! …

Nee gewoon iemand die zei: ’Ik zie het ook…Nu een jaar later zittend in dat moment met dat zonnetje op mijn bolletje realiseer ik me dat ik ook maar moeder ben, elke dag nog leer en meemaak en mag genieten maar ook mag huilen.

Niet elke dag een feestje hoeft te zijn (al proberen we natuurlijk van wel😉) en dat het soms ook echt wel kan tegenzitten. Alleen al deze gedachten zorgt voor de ontlading, het gevoel van rust wat ik soms even nodig heb om de snelheid van adhd in ons leven even te stoppen.

Dat ik nu degene mag zijn die er voor een andere ouder is en zeg: Ik zie het ook, we gaan ermee aan de slag is voor mij een verademing. Een mooie gedachten en een positieve draai aan het hele verhaal.

De trein stopt nu ook even voor mij ik kan verder met wat ik weet en positief door.

Soms moet je een moment afdwingen maar is het helemaal niet erg om wel eens het gevoel te hebben dat je er even doorheen zit pak dat moment dan ook om je te realiseren dat er zoveel dingen zijn die je wel echt zo goed doet. Met deze gedachten kan ik door ik pak de energie weer terug die ik even was verloren en full force vooruit!

“Thank you for being my sunshine, when skies are grey’’

Iris Tjaden
Iris Tjaden

Hi, Ik ben Iris, moeder van twee en ADHD-coach met als motto: "I am what I am, just leave it that way. Geïnspireerd door haar eigen dochter, schrijft zij blogs waarin zij het moois van ADHD in het licht zet en inspiratie deelt waarin kinderen met ADHD mogen zijn wie zij zijn en mogen voelen wat zij willen voelen. Voor meer inkijk in het dagelijkse leven van Iris neemt ze jou mee op instagram. Volg haar snel @mamavan.alledagenheeldruk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *