a

Aperiri vivendum has in. Eu fabellas deseruisse mea, hinc solum tractatos vim ad, ut quem voluptua nam. Ei graeci oblique perci.

Recent Posts

HEALTH: PCOS deel ll – Misschien word ik wel nooit moeder..

Zoals je in mijn vorige blog hebt gelezen begon het jaar 2017 voor ons niet al te best. De angst om nooit moeder te kunnen worden was iets wat mij dag in, dag uit bezig hield. Na een periode van heel veel tranen, angst en verdriet over de onzekere toekomst, besloot ik voor mezelf de knop om te zetten.

Na veel onderzoek op het internet bleek een koolhydraatarm dieet goed te helpen bij het verminderen van de symptomen van PCOS. Naast het speciale dieet ben ik weer met regelmaat het sporten op gaan pakken. Dit om mijn lichaam zo gezond mogelijk te maken voor de aankomende vruchtbaarheidsbehandelingen in het ziekenhuis.

Begin april stond er een afspraak gepland in het ziekenhuis om te starten met hormoonpillen om mijn cyclus weer te normaliseren. Halverwege maart voelde ik allerlei symptomen die passend waren bij een mogelijke zwangerschap. Denk aan pijnlijke borsten, buikpijn e.d, maar goed dit kon ook prima een aankomende ongesteldheid zijn.

Ik wilde geen valse hoop hebben en wachten op het ongesteld worden dus in de ochtend besloot ik “even snel” een test te doen. Mijn vriend was die dag onderweg naar Brussel waar hij de gehele dag zou zijn voor zijn werk. Ik wilde ook hem geen valse hoop geven dus besloot het voor mezelf te houden. Na het doen van de test heb ik hem aan de kant gegooid, ben snel gaan douchen en begon me klaar te maken voor het werk.

Halverwege bedacht ik me ineens dat ik helemaal niet meer op de test had gekeken, omdat ik eigenlijk het antwoord al wist… dacht ik… Tot mijn grote verbazing stond daar met grote letters: ZWANGER!

Ik stond eigenlijk aan de vloer genageld en kon het niet geloven. Voor mij was het nog altijd niet zeker, dit was totaal niet de uitslag die ik had verwacht. Gek genoeg voelde ik geen blijdschap, maar vooral ongeloof. Achteraf gezien denk ik dat het een stukje zelfbescherming was en wilde ik niet weer het verdriet ervaren van weer een negatieve test.
Ik ben in alle haast naar de dichtstbijzijnde winkel gereden en heb zonder overdrijven wel 10 testen gekocht. Dezelfde ochtend heb ik nog vijf testen gedaan en deze gaven alle vijf aan: zwanger!

Maar goed daar stond ik dus, huilend in mijn eentje. Een positieve zwangerschapstest in mijn hand en mijn vriend die de hele dag in Brussel is. Het heeft een dag geduurd voordat het besef er bij mij echt was. Toen mijn vriend eindelijk thuis kwam was het bij mij eindelijk een beetje geland en durfde ik te geloven dat wij echt papa & mama zouden gaan worden.

Mijn vriend kwam binnen en ik zei dat ik een cadeau voor hem had. Ik legde hem de test in zijn handen. Dit moment had ik me zo romantisch voorgesteld, maar helaas. Ik kreeg de opmerking of dit een grap was?! En als dat zo was, dat het echt niet oké was. Logisch, ik had ook een dag nodig om het te geloven. Uiteindelijk stonden we samen midden in de woonkamer, dolblij en met een positieve zwangerschapstest in onze handen.

De afspraak voor onze eerste vruchtbaarheidsbehandeling werd omgezet naar de allereerste echo van ons wonderkindje!

PCOS is een syndroom dat de laatste jaren steeds meer ontdekt wordt. Stichting PCOS zet zich in om het syndroom meer onder de aandacht te brengen en om sneller tot de juiste diagnose te komen. Voor meer informatie over PCOS en de bijbehorende symptomen kun je terecht op www.stichtingpcos.nl

Hi, ik ben Daphne (29), trotse moeder van Gijs (2) en getrouwd met de leukste man die ik mij maar kan wensen. In mijn blogs neem ik je graag mee in mijn leven als moeder van een ontzettend lieve en soms wat eigenwijze peuter, deel ik leuke DIY’s, geef ik je af en toe een kijkje in mijn keuken en neem ik je mee in onderwerpen waar ik in het dagelijks leven tegenaan loop of dingen waarvan ik vind dat ze bespreekbaar gemaakt moeten worden. Vind je het leuk om meer van mij en mijn gezin te zien? Volg me dan op instagram via @huisjeboompjegijsje

Comments: 3

  • reply

    Marjolein

    20 maart 2019

    Heel erg herkenbaar de angst en onzekerheid dat het nooit gaat lukken! Hier ook meegemaakt in 2017, wellicht hier in een andere vorm (miskraam).

    Maar het dagen en nachten lang continu bezig zijn met waarom? En wat is er mis met mij? Maakt je helemaal gek, en google helemaal! Hier hebben ze geen testen gedaan maar zat tussen mijn oren werd gezegd dat het niet lukte, ‘je moet niet stressen het het loslaten’ ‘je bent nog jong’ ooh wat een vreselijk antwoord.. lekker makkelijk gezegd.. lijkt of de hele wereld om je heen zwanger is behalve jij.

    Uiteindelijk een jaar geduurd toen ik ook dacht ooh laat ik (voor de gein) eens een test doen.. en ik geloofde de uitslag niet.. dus deed er ook meerdere.. vriendlief geroepen die zat te gamen.. ik zeg kom hier! Hij kwam nog boos beneden ook, wat is er nou noodgeval ofzo? ? .. nu 36 weken later zit die angst er nog steeds, weliswaar op de achtergrond maar die gaat pas weg als ze er echt is en alles goed is denk ik..

    Vaak denk ik had ik maar meer aangedrongen om een hele check up te doen dan was het wellicht sneller gegaan als je 100% weet dat het niet aan jouw ligt.. want zo ga je denken.. had een heleboel slapeloze nachten en verschikkelijke huilbuien gescheeld.

    Hoe was dat voor jouw tijdens de zwangerschap? Die angst van stel dat? Het niet durven genieten/geloven.. dat duurde bij mij echt wel een tijdje, denk bij week 20 pas ergens.

  • reply

    EdwardFlulk

    18 juni 2021

    viagra amazon https://viagrabng.com/# buy viagra online usa

Post a Comment