a

Aperiri vivendum has in. Eu fabellas deseruisse mea, hinc solum tractatos vim ad, ut quem voluptua nam. Ei graeci oblique perci.

Recent Posts

OPVOEDEN: Communiceren of stigmatiseren?

Sinds ik werk met kinderen, jongeren en hun ouders met een migratie achtergrond werk, zoek ik steeds de verdieping in verschillende families.Tijdens de training Beschermjassen heb ik geleerd dat bepaalde gedachten en/of ideeën niet vanuit een cultuur voortkomen, maar vaak uit een levenslijn van een persoon. Een ouder reageert meestal vanuit een eigen ervaring en niet zozeer omdat het uit een bepaald cultuur voortkomt.

Vaak hoor je dat Marokkanen bekend staan om hun agressiviteit. Dit ligt vaak anders en is het ook goed om meer onderzoek te doen naar de kern. “Waarom is dat meisje eigenlijk agressief?” “Waar komt dat vandaan?” “Hoe is dat ontstaan?”. Er is meer kennis en onderzoek voor nodig, om gelijk een groep te stigmatiseren. Omdat we geen onderzoek doen naar de kern van het “probleem”, wordt er vaak dus gezorgd voor discriminatie en racisme en gaan we generaliseren. Vaak onnodig en onterecht.

Ook al horen mensen tot een bepaalde groep, dan nog zijn ze niet hetzelfde. We kunnen niet zomaar zeggen: ‘de Nederlanders’ voeden hun kinderen zo op en ‘de Antilliaanse Nederlanders’ doen het zo. Alleen al tussen hoe Nederlanders hun kinderen opvoeden, bestaan er enorme verschillen: tussen stad en platteland, tussen generaties, tussen hoog- en laagopgeleide (allergisch voor dit soort woordkeuzes) ouders en tussen mensen met verschillende religieuze opvattingen. Al die verschillen beïnvloeden de opvoedingswaarden en de opvoedingsstijl.

Als je generaliseert op basis van informatie over opvoeding in bepaalde groepen, ga je voorbij aan het individu en de individuele situatie. Ga daarom altijd na of een situatie of probleem veroorzaakt wordt door de opvoedingsstijl van de groep of door andere factoren. 
Bijvoorbeeld:

  • Is deze Nederlandse moeder echt niet geïnteresseerd in onze nieuwsbrief of kan ze hem misschien niet lezen?
  • Ligt het probleem in dit Somalisch-Nederlandse gezin wel aan het oorlogsverleden of toch aan de krappe behuizing?
  • Heeft deze Surinaamse vader het echt altijd te druk voor een praatje over zijn dochter of zijn er spanningen in het gezin?
  • Komen deze Marokkaans-Nederlandse ouders uit desinteresse niet op een ouderavond of voelen zij zich niet (persoonlijk) uitgenodigd?
  • Gunnen deze Nederlandse ouders hun zoon dat bso-zomerkamp niet of kunnen ze het misschien niet betalen?

Dit verschil in opvattingen over communicatie leidt nogal eens tot botsingen. Om de communicatie open te houden is het belangrijk dat je je bewust bent van deze verschillen en dat je je eigen waarheid even kunt parkeren. Dat het geen blinde vlekken zijn.

Lees meer op mijn website kun je meer over mij en mijn werk lezen.

Op Facebook en Instagram ben ik aardig actief en kun je mijn werk en de actualiteiten volgen.

Mijn naam is Warsha Atwarie. Als er iemand is die weet dat je aan de buitenkant niet kunt zien wat er van binnen speelt, dan ben ik het wel. Ik zie er misschien Hindoestaans uit, maar als ik mijn mond open doe komt er een rasechte Amsterdamse naar buiten. Omdat ik van Hindoestaanse afkomst ben, weet ik hoe het is om als kind met een niet-Nederlandse achtergrond in Nederland op te groeien. Ik weet als geen ander, hoe moeilijk het kan zijn om je te leren uiten. Beide culturen trekken aan je en soms weet je niet waar je voor ‘moet’ of ‘mag’ kiezen. Tijdens mijn eigen coachingstraject kwam ik er achter, dat doen wat je echt leuk vindt en waar je echt goed in bent, vaak dichterbij jezelf ligt dan je van tevoren kunt bedenken. Dit was voor mij het moment, dat ik besloot dat ik graag wil werken met kinderen die zich moeilijk kunnen uiten. Ik deel dan ook met liefde mijn blogs en verhalen met jullie om zo nog meer kinderen (en hun ouders/verzorgers) te inspireren.

Post a Comment