a

Aperiri vivendum has in. Eu fabellas deseruisse mea, hinc solum tractatos vim ad, ut quem voluptua nam. Ei graeci oblique perci.

Recent Posts

OPVOEDEN: Peuterpuberteit 2.0

Peuters lijken soms (nouja soms.. ) te ontploffen om niks. Hier thuis gebeurd het iedere dag meerdere malen. En tja, die twee steken elkaar mega erg aan en als de een iets niet hoeft dan hoeft de ander dat ook niet. Sta je net een appel te schillen want dat is wat ze 2 sec geleden nog wilden, willen ze toch liever een banaan nu (driftbui nr 1)  Ontbijten met snoep en koek is in kinderogen heel normaal maar daar denken wij ouders toch heel anders over (driftbui nr 2) Haal je de een van de kast af waar ze zijn opgeklommen staat de ander er weer doodleuk op (driftbui nr 3) En zo kan ik nog wel even doorgaan. De hele dag is er strijd. Wat ook niet heel erg gek is aangezien je als tweeling ook alles moet delen. Zo ook de aandacht van de ouders. Ze voeden elkaars reacties en is de 1 boos dan is de ander nog bozer en verhef ik mijn stem dan krijg je het dubbel zo hard terug, twee schreeuwende peutertjes. Lees gauw verder en ik geef je handige tips!

Mason en Juna waren 1,5 jaar toen de driftbuien een beetje begonnen. Ik kon er soms wel om lachen, en dacht dan vaak ach joh blijf jij lekker op de grond liggen ik loop door. En het was ook altijd wel snel over. Dit werd wel erger, en vaker op een dag maar dit hoort er bij dacht ik dan. Ik zat een beetje te wachten op de fase van ik-ben-twee en ik-zeg-nee en de heftige verhalen die je hoort maar als dit het was dan kon ik dit wel aan. Eigenlijk vind ik deze fase tot nu toe beter te doen dan de babyfase waarbij je handen te kort komt omdat ze niks kunnen. Of moest het ergste nog komen?

Na de 2e verjaardag zat ik nog steeds in deze fase van wel te doen, het leek zelfs wat minder te worden. Maar niets is minder waar, nu op dit moment zijn ze 2,5 jaar en de heuze NEEEEEEE fase is aangebroken en ik vind hem heftig!

Nee zelluf doen, ikke doen, ikke mee, zelluf pakken en durf maar eens nee te zeggen dan heb je echt de poppen aan het dansen. Ik heb een aantal dingen hierover gelezen, vooral omdat het er 2 tegelijk zijn. Het is gewoon heftiger met een tweeling omdat ze elkaar de hele dag na doen. Het schijnt ook zo te zijn dat je regels minder makkelijk bij brengt dan bij eenlingen, waarom? De behoefte om lief gevonden te worden door de ouders is bij tweelingen kleiner, ze hebben elkaar en daarom luisteren ze dus ook minder goed.

Handige tips;

  1. Pick your battles; Wil je die blouse perse niet aan, dan niet. 10 haarbanden, klipjes en elastiekjes ook helemaal prima we hoeven vandaag toch de deur niet uit 😉 Laarzen aan terwijl het 30 graden is, geen probleem joh. Je hebt geen zin om voor dit soort pietluttige dingen de strijd aan te gaan en vaker ja zeggen werkt misschien ook wel.
  2. Keuzes; Ga geen eindeloze keuzes geven voor bijvoorbeeld wat ze op brood willen eten als je kaas, worst, smeerkaas, pindakaas, jam, appelstroop, chocoladepasta gaat noemen zijn ze je al kwijt bij worst. Geef 2 opties, is ook voor jou makkelijker. Zo lijkt het of zij de controle hebben maar eigenlijk bepaal jij die al. Wil je smeerkaas of jam is veel duidelijker.
  3. Kalmeer 1 van de 2; Als ze beide het hele theater erbij halen. Schoppen, rollen op de grond, hoofd bonken en het gegil en gekrijs erbij, richt je aandacht dan eerst op een kind. Dat scheelt een hoop stress en zo kan je je dadelijk meer focussen op nr 2. Die misschien al wel is opgehouden omdat nummer 1 ook weer bij zinnen is.
  4. Afleiden; Ergens een lolletje van maken werkt beter dan de baas uithangen. Wat hier werkt is het praten alsof jij het knuffeltje bent, soort poppenkastje. of “wie er als eerste in de keuken is” wedstrijdjes zijn ook altijd goed. Beetje de afleiding ergens anders leggen.
  5. Meehelpen; Alles wat geen speelgoed is, is natuurlijk veeeeeeel interessanter dus laat ze stofzuigen, swifferen, de was in de wasmachine doen, bij het aanrecht mee kijken of de tafel schoonmaken etc.

Laat vooral de boel de boel thuis, je hebt je handen vol op dit moment. Vergeet niet om ze soms maar gewoon even op te tillen in zo’n bui (lekker overstrekt enzo haha) en ze te sussen en knuffelen. Die knuffels doen goed.

En soms is het allemaal te veel en te vaak en ben ik heel erg blij dat ze naar bed gaan en ik uitgeteld op de bank plof, de was weg vouw en mn serietje kan kijken.

Cheers!

 

Hi! Ik ben Patty, 31 jaar en moeder van een tweeling (2,5jr) samenwonend in een koophuis in Zoetermeer. 3 dagen per week werk ik als tandartsassistente en de andere dagen zorg ik dat het thuis gezellig is. Ik fotografeer graag en in mijn blogs zal ik jullie meenemen in mijn alledaagse chaos en dillema’s.

Post a Comment