a

Aperiri vivendum has in. Eu fabellas deseruisse mea, hinc solum tractatos vim ad, ut quem voluptua nam. Ei graeci oblique perci.

Recent Posts

PERSOONLIJK: Als je lichaam je in de maling neemt

Inmiddels zijn we al weer een tijdje verder na ons laatste ziekenhuisafspraak. Nog altijd zitten we in onzekerheid over wanneer en hoe we ons traject mogen gaan starten. Voorzichtig aan lijkt er een soort van datum in zicht te komen waar we naar toe af mogen tellen.

 

Hoewel ik nog altijd alle begrip heb voor het uitstellen van de fertiliteitszorg begint mijn geduld langzaam op te raken. De wens is zo groot, maar je kunt zelf niets doen om het proces te versnellen. Het is afwachten en geduld hebben, maar laat dat stukje geduld nou net niet mijn sterkste kan zijn. Ik ben me er van bewust dat als het traject start het ook nog een hele lange tijd kan duren voordat er daadwerkelijk een zwangerschap kan ontstaan, maar dan ben je in ieder geval iets aan het doen om een stapje dichterbij die wens te komen. Nu voelt elke maand toch een beetje als een verspilde maand..

Ineens voelde ik me deze maand anders dan anders. Hoewel de kans op een natuurlijke zwangerschap klein is, is er altijd een kans. Daar is Gijs immers het levende bewijs van. In de eerste instantie blok ik deze gedachten elke maand redelijk snel uit mijn gedachten, maar deze maand kreeg ik ineens wel degelijk wat zwangerschapssymptomen. Ik had vlagen van misselijkheid, pijnlijke borsten en de grootste aanduiding… Mijn menstruatie bleef uit… Ik werd er heel onrustig van, maar had ook ergens een sprankje hoop.

Na 2 dagen overtijd besloot ik toch een test te doen. Met trillende handen en steeds een beetje meer hoop. Het kan toch niet weer dat we zoveel geluk hebben dat het ondanks alle voorspellingen toch lukt? Al snel kwam het verlossende antwoord… Niet zwanger. Mijn lichaam neemt me dus gewoon in de maling. Dat is wat mijn eerste gedachten was. Na 5 dagen overtijd te zijn werd ik dan eindelijk ongesteld. Blij? Zeker niet, maar toch een soort van opgelucht. Je houdt ondanks de negatieve test toch een klein beetje hoop zolang je menstruatie uitblijft.

Ik was aardig aan het idee gewend dat we een vruchtbaarheidsbehandeling nodig hebben voor een eventuele zwangerschap, maar toch zet het feit dat je lichaam je zo in de maling neemt alles weer even op zijn kop. Ineens voel ik een steek van jaloezie bij het zien van zwangerschapsaankondigingen en schiet er door mijn hoofd “hoezo jij wel?!”. Totaal onterecht en niet eerlijk, want ik ken hun verhaal helemaal niet. Gelukkig ebt dat gevoel van jaloezie snel weg en kan ik me daarna wel voor mijn kop slaan dat ik zoiets ook maar durf te denken. Toch is dat wat het is en ook dat gevoel mag er even zijn..

Hi, ik ben Daphne (29), trotse moeder van Gijs (2) en getrouwd met de leukste man die ik mij maar kan wensen. In mijn blogs neem ik je graag mee in mijn leven als moeder van een ontzettend lieve en soms wat eigenwijze peuter, deel ik leuke DIY’s, geef ik je af en toe een kijkje in mijn keuken en neem ik je mee in onderwerpen waar ik in het dagelijks leven tegenaan loop of dingen waarvan ik vind dat ze bespreekbaar gemaakt moeten worden. Vind je het leuk om meer van mij en mijn gezin te zien? Volg me dan op instagram via @huisjeboompjegijsje

Post a Comment