a

Aperiri vivendum has in. Eu fabellas deseruisse mea, hinc solum tractatos vim ad, ut quem voluptua nam. Ei graeci oblique perci.

Recent Posts

PERSOONLIJK: Ik mis soms best die buik

Om nou te zeggen dat ik die nachten mis waar ik steeds maar draaide en niet wist hoe ik moest gaan liggen met die buik. Of die harde buiken in de avond òf die keren dat ze daar binnen tegen al je organen liggen dat je er misselijk van wordt. Nee, dat mis ik totaal niet! Of wat dacht je van gewoon normale kleding passen in plaats van die positiekleding. Die nou ja, oké tegenwoordig wel iets hipper zijn, maar het blijft natuurlijk een “zoek je rot” klusje om leuke dingen te scoren als preggo.

Vanaf dag 1 dat je zwanger bent zie je jezelf veranderen. Het begint met een foodbaby, want laten we even eerlijk zijn in het begin is het zo van, uhm ben je nou zwanger of ben je gewoon aangekomen. In mijn geval werd ik best snel dik, zwanger dik zeg maar. Met 16 weken had ik al best wel een zwanger buikje en dat was toch wel heel erg leuk.

Het huisje van je kinderen

Elke week maakte ik foto’s van mijn buik en ik deed ook de omvang van mijn buik meten. Ik smeerde er op los, in de hoop geen striemen te krijgen en mocht ik die toch krijgen tja dan was het leuk geprobeerd. Alles draaide natuurlijk om die buik, dit is immers het huis van je kindjes voor de komende 9 maanden.

Met je handen over je buik aaien, of even een hand op je buik leggen dat doe je bijna de hele dag. Die buik vol bewegingen voelt zo goed, behalve als je dan ineens een trap krijgt van 1 van die 2, hoezo kunnen zij zo hard trappen?! De eeuwige jeuk went eigenlijk ook, en is al snel heel normaal. Die buik is ook best functioneel want ik gebruikte hem vaak als “tafeltje” als ik op de bank zat met een kopje thee of wat dan ook. Lekker met je handen op je buik hangen.

Ongegeneerd met je buik naar voren op foto’s staan, heerlijk toch, wie wil dat nou niet?! En dan dat elk shirtje ook maar goed staat want ja die zwangere buik showen is toch ook wel erg leuk. Nu met een blubber buikje een strak shirtje aan doen, daar zit niemand op te wachten.

Maar vooral het gevoel wat het je geeft, intens gelukkig. Die voetjes en handjes die je voelt bewegen in je buik en als je het dan op een gegeven moment gaat zien, dat is echt onbeschrijfelijk! Je voelt je eigenlijk de hele tijd verliefd, verliefd op je buik.

Tot ooit?

Of ik het ooit nog ga mee maken dat weet ik niet, misschien.. misschien niet. Ik zou wel heel graag nog een baby’tje willen als dit ons gegund zou zijn, alleen mijn partner twijfelt en zegt nu heel hard “nee”. Het komt denk ik omdat ik gewoon best nog wel een keertje met die buik wil pronken hihi. Op het moment is de meest gestelde vraag die wij van IEDEREEN krijgen, “willen jullie nog een kindje?” Of ben ik daar heel erg gefocust op dat kan natuurlijk ook. En ja tuurlijk spookt het door mijn hoofd “dalijk zijn het er weer twee” wat iedereen ook gelijk daarna zegt. Maar hé, dat zullen we nooit weten als we er niet aan beginnen. Je snapt al dat we hier dus nog in overleg over zijn 😉

Willen jullie nog meer kindjes mocht dit jullie gegund zijn?

Hi! Ik ben Patty, 31 jaar en moeder van een tweeling (2,5jr) samenwonend in een koophuis in Zoetermeer. 3 dagen per week werk ik als tandartsassistente en de andere dagen zorg ik dat het thuis gezellig is. Ik fotografeer graag en in mijn blogs zal ik jullie meenemen in mijn alledaagse chaos en dillema’s.

Post a Comment