a

Aperiri vivendum has in. Eu fabellas deseruisse mea, hinc solum tractatos vim ad, ut quem voluptua nam. Ei graeci oblique perci.

Recent Posts

TRAVEL: Onze reis naar Canada – deel 1

Eerder dit jaar schreef ik al een blog over mijn angst voor onze vliegreis naar Canada met een dreumes van 19 maanden. Halverwege juni was het dan eindelijk zover en stonden we
bepakt en bezakt op het perron te wachten om onze trein richting Schiphol te pakken, klaar om aan onze reis te beginnen!

De reis naar schiphol was al best een onderneming, een trein in stappen met twee koffers, handbagage, een trolley, een luiertas en een buggy met maar twee paar handen is best een ding! Eenmaal zittend op onze plek kon onze vakantie dan ook echt gaan beginnen!

Voor Gijs was het een vakantie met heel veel eerste keren, zo ook de reis in de trein. Hij keek zijn ogen uit en ik hoorde alleen af en toe een “wauw” uit de buggy komen. Mijn man gaf al aandat het een goed teken was voor de vliegreis, maar dit was voor mij echt nog even een verboden onderwerp.
Stiekem stond ik namelijk stijf van de spanning en stonden de tranen
continue in mijn ogen. Ik was vooral nerveus over hoe GIjs het zou doen tijdens de vliegreis,
maar als je zelf vliegangst hebt en een verleden met paniekaanvallen werkt dat niet bepaald
mee om op een ontspannen manier aan de vakantie te kunnen beginnen.

Eenmaal aangekomen op Schiphol kwam langzaam aan de vakantiestemming er in en kon ik de spanning een beetje loslaten. Gijs zag de eerste vliegtuigen al en rende met een brede glimlach het hele vliegveld over. Voor we het goed en wel doorhadden was het al tijd om te gaan boarden.
Opnieuw stonden de tranen hoog en moet ik eerlijk bekennen dat ik meerdere keren heb getwijfeld om me gewoon om te draaien en weg te lopen. Gelukkig verliep het boarden soepel, zaten we al snel op onze plek en waren we klaar voor vertrek.

Ondanks dat Gijs nog gratis zou mogen reizen op schoot, hadden wij de extreme luxe dat hij
toch een eigen stoel had. Bij het opstijgen en landen moest hij wel bij één van ons op
schoot. Dat vond hij toch wel een dingetje, want stil zitten op schoot is absoluut niet zijn
hobby, maar zodra het vliegtuig begon te rijden zat hij heerlijk rustig op schoot en keek hij zijn ogen uit. Bij het opstijgen hadden we wat turbulentie, waardoor we wat langer in de
riemen moesten blijven zitten. Gijs vond het allemaal prima en riep bij elke beweging heel
hard “whoeeeii” met een grote lach op zijn gezicht. Ondertussen zat ik mijn stoelleuning fijn te knijpen en probeerde zo vrolijk mogelijk te blijven kijken naar Gijs, om hem zo min
mogelijk van mijn angst mee te geven.

Zodra de riemen los mochten kon Gijs naar zijn eigen stoel en had hij de gelegenheid om
alle mensen in het vliegtuig eens goed te bekijken. Iedereen werd vrolijk begroet met een lach en een verlegen zwaai, een pak van mijn hart! De vlucht duurde bijna 7 uur en ik moet je eerlijk bekennen dat ik nooit had durven dromen dat het zo ontzettend goed zou gaan.
Uiteraard waren er een paar momenten dat hij het even zat was en wat afleiding nodig had
of even wilde wandelen door het vliegtuig, maar verder hebben we geen kind aan hem
gehad!

Hij heeft lekker gespeeld, geflirt met alle vrouwelijke reizigers, kiekeboe gespeeld
met een aardige achterbuurman en het laatste uurtje nog even heerlijk geslapen.
Oh wat was ik trots op hoe onze kleine man deze vlucht gedaan had! En oké, stiekem ook
een beetje op ons als ouders, dat we toch redelijk relaxt zijn gebleven tijdens kleine
stressmomentjes. Laat de vakantie maar beginnen!!

En je raad het al? Al die handbagage, goede voorbereidingen, ladingen aan eten zijn in die 7 uur amper aangeraakt en konden allemaal weer zo mee het vliegtuig uit. Zou ik het een
volgende keer anders doen en minder meenemen? Absoluut niet! Het gaf mij een hoop rust dat ik verschillende opties aan vermaak, eten en drinken bij me had.

Ben jij benieuwd naar de rest van onze reis door Canada? Binnenkort schrijf ik een vervolg over onze roadtrip naar de Niagara Falls en naar gezond proberen te eten met een kind in een land waar alles groot, groter, grootst is!

Hi, ik ben Daphne (29), trotse moeder van Gijs (2) en getrouwd met de leukste man die ik mij maar kan wensen. In mijn blogs neem ik je graag mee in mijn leven als moeder van een ontzettend lieve en soms wat eigenwijze peuter, deel ik leuke DIY’s, geef ik je af en toe een kijkje in mijn keuken en neem ik je mee in onderwerpen waar ik in het dagelijks leven tegenaan loop of dingen waarvan ik vind dat ze bespreekbaar gemaakt moeten worden. Vind je het leuk om meer van mij en mijn gezin te zien? Volg me dan op instagram via @huisjeboompjegijsje

Comments: 1

Post a Comment